ເວທີເອເຊັຽຢູໂຣບກ່າວເຖິງ ທ.ສົມບັດ

ວິທະຍຸເອເຊຍເສຣີ: 16 ຕຸລາ 2014

aepf10logoຖແລງການ ຂັ້ນ ສຸດທ້າຍ ຂອງ ເວທີ ກອງປະຊຸມ ພາກ ປະຊາຊົນ ເອເຊັຽ ຢູໂຣບ ຄັ້ງທີ 10 ທີ່ ມີຂຶ້ນ ເມື່ອ ວັນທີ 10 ຫາ 12 ຕຸລາ ຢູ່ ເມືອງ ມີລານ ປະເທດ ອີຕາລີ ໄດ້ເວົ້າ ເຖິງ ທ່ານ ສົມບັດ ສົມພອນ. ໃນ ຖແລງ ການ ນັ້ນ ມີໃຈຄວາມ ວ່າ ຈະ ຄົບຮອບ 2 ປີ ໃນ ວັນທີ 15 ທັນວາ 2014 ທີ່ ທ່ານ ສົມບັດ ສົມພອນ ໄດ້ ຫາຍສາບສູນ ໄປ. ທ່ານ ສົມບັດ ເປັນໜຶ່ງ ໃນ ບັນດາ ຜູ້ຈັດຕັ້ງ ເວທີ ກອງປະ ຊຸມ ພາກ ປະຊາຊົນ ເອເຊັຽ ຢູໂຣບ ຄັ້ງ ທີ 9 ທີ່ ນະຄອນ ຫຼວງ ວຽງຈັນ ກ່ອນໜ້າ ເປີດ ກອງປະຊຸມ ອາແຊັມ ຄັ້ງທີ 10.

ຖແລງການ ຣະບຸວ່າ ສປປລາວ ເພິ່ງພາ ອາສັຍ ການ ຊ່ວຍເຫລືອ ນາໆຊາດ ຢ່າງ ຫລວງຫລາຍ ແລະ ກ່ອນໜ້າ ກອງປະຊຸມ ໂຕະມົນ ປະຈຳປີ ທີ່ ກຳນົດ ຈັດຂຶ້ນ ໃນ ເດືອນ ພຶສຈິກາ 2014 ນີ້ ຣັຖບານ ລາວ ກໍຂໍ ການສນັບ ສນູນ ທາງການເງິນ ຫລາຍ ເພີ່ມຂຶ້ນ ຈາກ ປະຊາຄົມ ສາກົລ. ແລະວ່າ ການບັງຄັບ ຄົນໃຫ້ ຫາຍສາບສູນ ບໍ່ເຄີຍຖື ເປັນບັນຫາ ພາຍໃນ ຂອງປະເທດ ໃດໆ ທັງນັ້ນ. ມັນຂັດກັບ ກົດໝາຍ ຣະຫວ່າງ ປະເທດ ແລະ ກໍຖືກັນ ຢ່າງ ກວ້າງຂວາງ ວ່າ ເປັນ ອາຊຍາກັມ ຕ້ານ ມວນມະນຸດ.

ທາງຄອບ ຄົວ ໝູ່ເພື່ອນ ແລະ ປະຊາຊົນ ແມ່ນ ມີສິດທິ ທີ່ ຈະຮູ້ ຄວາມຈິງ ຮູ້ວ່າມີ ຫຍັງເກີດ ຂຶ້ນກັບ ທ່ານ ສົມບັດ. ທ່ານ ສົມບັດ ແລະ ຄອບຄົວ ມີສິດທິ ທີ່ ຈະໄດ້ຮັບ ຄວາມ ຍຸຕິທັມ. ຖແລງການ ເວທີ ເອເຊັຽ ຢູໂຣບ ຂໍເຕືອນ ບັນດາ ປະເທດ ສະມາຊິກ ອາແຊັມ ກ່ຽວກັບ ພັນທະ ເຣື່ອງ ສິດທິມະນຸດ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຣະຫວ່າງ ປະເທດ.

ພ້ອມດຽວກັນ ກໍຮຽກຮ້ອງ ຢ່າງຈິງໃຈ ເຖິງ ຣັຖບານ ລາວ ໃຫ້ ສືບສວນ ສອບສວນ ແລະ ຣາຍງານ ເຣື່ອງ ການ ຫາຍສາບສູນ ຂອງ ທ່ານ ສົມບັດ ໃຫ້ ມວນຊົນ ຮູ້ ແລະ ດຳເນີນ ຂັ້ນຕອນ ທາງ ກົດໝາຍ ຕໍ່ຜູ້ ກໍ່ ອາຊຍາກັມ ນັ້ນ ນຳດ້ວຍ. ເວທີ ພາກ ປະຊາຊົນ ເອເຊັຽ ຢູໂຣບ ຮຽກຮ້ອງ ໃຫ້ ປະເທດ ສະມາ ຊິກ ອາແຊັມ ຕິດຕາມ ການ ປະຕິບັດ ຄຳ ຮຽກຮ້ອງ ທີ່ວ່າມາ ນັ້ນ ເພື່ອ ຮັບປະກັນ ວ່າ ທ່ານ ສົມບັດ ແລະ ຄອບຄົວ ໄດ້ຮັບ ຄວາມ ຍຸຕິທັມ ຊຶ່ງ ແນ່ນອນ ກໍ ເປັນສິດທິ ຂອງ ພວກ ເຂົາເຈົ້າ ແລະ ໃຫ້ ທ່ານ ກັບຄືນສູ່ ຄອບຄົວ ຢ່າງ ປອດພັຍ.

ຮັກສາວິໄສທັດຂອງສົມບັດໃຫ້ຍັງມີຊີວິດຢູ່

ບົດກ່າວຂອງ ທ່ານນາງ ອຶ້ງ ຊຸຍມິງ ທີ່ກອງປະຊຸມອາຊີເອີຣົບຄັ້ງທີ 10 (10th Asia-Europe People’s Forum)

ເມືອງມິລານ, ປະເທດອີຕາລີ, ລະຫວ່າງວັນທີ 10-12 ຕຸລາ 2014

“ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ການ​ເປັນອາຊີ ແລະ ເອີຣົບທີ່ມີຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ມີການມີສ່ວນຮ່ວມ ຂອງ​ປະຊາຊົນ​ເພື່ອ​ປະຊາ​ຊົນ”

Shui Meng-AEPF10ສອງປີກ່ອນນີ້ ທີ່ກອງປະຊຸມ ພາກ ປະຊາສັງຄົມ (AEPF) ສົມບັດ ສົມພອນຜູ້ເປັນສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນໜຶ່ງໃນຄະນະຜູ້ຈັດ ກອງປະຊຸມລະດັບຊາດ ລາວໄດ້ຮັບ ກຽດຂື້ນກ່າວໃນພິທີເປີດຂອງ ກອງປະຊຸມດັ່ງກ່າວໃນນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ, ປະເທດລາວ. ຕອນນັ້ນ ລາວທັງຮູ້ສຶກດີໃຈ ແລະ ຕື່ນເຕັ້ນ ລາວໃຊ້ເວລາຫຼາຍເດືອນເພື່ອ ກະກຽມດ້ວຍຄວາມເຄັ່ງຄຽດເຄັ່ງຕິງ. ກອງປະຊຸມດັ່ງກ່າວໄຂຂື້ນໂດຍ ແມ່ນທ່ານຮອງນາຍຍົກລັດຖະມົນຕີເປັນຜູ້ກ່າວເປີດ. ຄັ້ງນັ້ນມີຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມຈຳນວນບໍ່ຕຳ່ກວ່າ 1,000 ຄົນ ທີ່ເປັນທັງຕົວແທນຂອງກຸ່ມພາກປະຊາສັງຄົມ ແລະ ອົງກອນຕ່າງໆທົ່ວພາກພື້ນອາຊີ ແລະ ເອີຣົບ. ໃນຖານະ ເປັນຄົນລາວ ສົມບັດຮູ້ສຶກພາກພູມໃຈທີ່ປະ ເທດຂອງຕົນເອງສາມາດຫຼີ້ນບົດບາດເປັນເຈົ້າພາບກອງປະຊຸມ ພາກປະຊາສັງຄົມທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວ.

ຫຼັງຈາກນັ້ນໃນໄລຍະວັນທີ 16-19 ຕຸລາ ໃນກອງປະຊຸມເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຂຸ້ນຂ້ຽວໃນການສົນທະນາ, ການໂຕ້ວາທີ, ການແບ່ງປັນ, ແລະ ແລກປ່ຽນບົດຮຽນເລື່ອງຄວາມທ້າທາຍ ແລະ ປະເດັນທົ່ວໄປກ່ຽວກັບ ຄວາມທຸກຍາກ, ບັນຫາສັງຄົມ, ຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມກັນ, ໜີ້ສິນ, ແລະ ໄພວ່າງງານ ທີ່ປະຊາຊົນທົ່ວໄປໃນປະເທດ ທັງໃນອາຊີ ແລະ ເອີຮົບໄດ້ພົບພໍ້. ກອງປະຊຸມມີບັນຍາກາດຟົດຟື້ນມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ສ້າງສັນ ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມຕ່າງຫ້າວ ຫັນສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ປະສົບການຂອງຕົນ ແລະ ເຮັດວຽກໜັກເພື່ອນຳສະເໜີອອກມາເປັນ “ວິໄສທັດຂອງປະຊາຊົນ” ເຊິ່ງເປັນທັງການແບ່ງປັນຄວາມຫວັງ ແລະ ແຮງບັນດານໃຈ ໃນຕອນທ້າຍໄດ້ຖືກນຳໄປ ຮຽບຮຽງເປັນຖະແຫຼງການຂອງກອງປະຊຸມ AEPF9 ສຳລັບນຳສະເໜີໃຫ້ກອງປະຊຸມຜູ້ນຳລະດັບສູງຂອງ ປະເທດຕ່າງໆ ໃນກອງປະຊຸມ ASEM ເພື່ອວິເຄາະ ແລະ ພິຈາລະນາການນຳໄປຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນຕໍ່ໜ້າ.

aepf10logoຄະນະຈັດງານລະດັບສາກົນຍອມຮັບວ່າ ກອງປະຊຸມ AEPF9 ເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາກອງປະຊຸມພາກປະຊາຊົນ ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນ ສຳເລັດທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຄີຍມີມາ. ຫຼັງຈາກກອງປະຊຸມໄດ້ປິດລົງ ຜ່ານໄປສອງເດືອນ ວັນທີ 15 ທັນວາ 2012 ສົມບັດ ສົມພອນໄດ້ ຫາຍຕົວໄປ. ລາວຖືກພົບເຫັນຄັ້ງສຸດທ້າຍຢູ່ທີ່ປ້ອມຕຳຫຼວດ ໃນນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ໂດຍລາວຖືກ ຕຳຫຼວດເອີ້ນໃຫ້ຢຸດລົດ ແລະ ຖືກເອົາຕົວໄປໂດຍລົດກະບະຂາວຄັນໜຶ່ງ ເຫດການທັງໝົດທີ່ເກີດ ຂື້ນແມ່ນຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນກ້ອງ ວົງຈອນປິດຂອງນະຄອນຫຼວງ ແລະໄດ້ມີການນຳໄປເຜີຍແຜ່ ເທິງອິນເຕີເນັດ (Youtube). Continue reading “ຮັກສາວິໄສທັດຂອງສົມບັດໃຫ້ຍັງມີຊີວິດຢູ່”

ລຳດັບເຫດການຂອງຄວາມບໍ່ເອົາໃຈໃສ່

Question Markຜ່ານ​ໄປ​ແລ້ວ​ກວ່າ 600 ມື້ທີ່​ສົມບັດ​ຖືກ​​ເອົາ​ຕົວ​ໄປ ຈົນ​ມາ​ຮອດ​ປັດຈຸບັນ ຍັງ​ບໍ່​ມີຜົນ​ທີ່​ຈະ​ແຈ້ງຈາກ​ການ​ສຶບສວນ​ສອບ​ສວນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່.

​​ເກືອບ​ວ່າ​ທັນທີ​ທັນ​ໃດ ທີ່​ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່​ໄດ້​ສະຫຼຸບ​ວ່າພວກ​ເຂົາ​ບໍ່​ມີ​ສ່ວນ​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບຕໍ່​ເລື່ອງ​ດັ່ງກ່າວ.

ນັບ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ຕອນ​ນັ້ນ, ມີ​ການ​ລາຍ​ງານ​ຫຼາຍ​ສະບັບ​ທີ່​ມີ​ຂໍ້​ມູນ​ຈຳນວນ​ຫຼາຍ​ທີ່​ມີ​ລາຍ​ລະອຽດ​ກ່ຽວຂ້ອງ​, ການ​ປະ​ຕິ​ເສດ, ​ແລະ ອ້າງ​ວ່າ​ໄດ້​ຕັ້ງໜ້າ​ສືບ​ຕໍ່​ຢ່າງ​ຮີບ​ດ່ວນ ​ແລະ ​ເອົາ​ຈິງ​ເອົາ​ຈັງ.

ຮ່າງ​ເຫດການ ສຳຄັນໆ ທີ່​ເກີດ​ຂື້ນ​ຈົນ​ເຖິງ​ປັດຈຸບັນ​ນີ້ສາມາດ​ເບິ່ງ​ໄດ້​ຢູ່​ບ່ອນ​ນີ້. ຂໍ້​ມູນ​ອັບ​​ເດດ​ຈະ​ຖືກ​​ໂພສຂື້ນ​ຖ້າ​ຫາກ​ວ່າ​ມີ.

ໝູ່​ເພື່ອນ​, ​ເພື່ອນ​ຮ່ວມ​ງານ, ​ແລະ​ ອົງ​ກອນ​ຕ່າງໆ​ ຈາກ​ທົ່ວ​ໂລກທີ່​ມີ​ຄວາມ​ເປັນ​ຫ່ວງ​ເປັນ​ໄຍ​ໄດ້​ສືບ​ຕໍ່​ມີ​ຄວາມ​ຫວັງ​ວ່າ​ຈະ​ມີຜົນ​ຄວາມ​ຄືບ​ໜ້າ ​ແລະ ບໍ່​ເຍິ່ນ​ເຍີ້.

 

ເຖິງສົມບັດ…ຈາກ ເບັນ ເອັດເວີດ

​ເຖິງ​ສົມບັດ,

ຂ້ອຍ​​ໄດ້​ລົມກັບ​ຊຸຍ​ມິ​ງມື້ວານ​ນີ້ກ່ຽວ​ກັບ​ແນວ​ຄວາມ​ຄິດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​​​ເລື່ອງ​ການ​ສຶກສາ​ແບບ​ອົງ​ລວມ, “ການ​ສຶກສາ​ທີ່​ຈິດ​ໃຈ” ​​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ພື້ນຖານ​ຂອງ​ການ​​ເສີມ​ສ້າງ​ລັດຖະບານ​ທີ່​​ແຂງ​ແຮງ; ​ເສີມ​ສ້າງ​ຄຸນ​ນະ​ທຳ​ໃນ​ໂຕ​ຄົນ ​ແລະ ຄວາມ​​ປະສານ​ກົມກຽວ, ​ແນວ​ຄວາມ​ຄິດ​ຂອງ​ບຸກຄົນ ​ແລະ ສັງຄົມ​ ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ເປັນ​ພົນລະ​ເມືອງ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ຕື່ນ​ຕົວ, ​ແລະ ການ​​ເກື້ອ​ໜຸນ​ກັບ​ທຳ​ມະ​ຊາດ​​ແວດ​ລ້ອມ, ຄອບຄົວ, ​ແລະ ຊຸມ​ຊົນ ​ແລະ ສັງຄົມ. ​ແນວ​ຄວາມ​ຄິດ​ເຫຼົ່າ​ນີ້ ​ໄດ້​ສືບ​ຕໍ່​ເປັນ​ແຮງ​ຈູງ​ໃຈ ​ແລະ ​ຊີ້​ທິດ​ເປັນ​ແນວທາງໃນ​ການ​ຈັດການ​ສຶກສາ​ສຳລັບຂ້ອຍ​ໃນ​ນາມ​​ເປັນ​ອາຈານສອນໜັງສື. ດຽວ​ນີ້ ຂ້ອຍຍ້າຍ​ມາ​ຢູ່​ຮ່ອງ​ກົງ (Hong Kong) ​ແລະ ຮູ້ສຶກດີ​ຫຼາຍ​ທີ່​ໄດ້​ເຫັນ​ຄົນ​ຮຸ່ນ​​ໃໝ່ມີ​ຄວາມ​ຕື່ນ​ຕົວ ​​ມີ​ສ່ວນ​ຮ່ວມ​ໃນ​ນາມພົນລະ​ເຮືອນ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ກະຕືລື​ລົ້ນ ​ແລະ ການ​ທີ່​ລະບົບ​ການ​ສຶກສາ ທັງ​ໃນ​ ​ແລະ ນອກ​ລະບົບ ​ໄດ້​ສິດ​ສອນ​ໃຫ້​ຄົນ​ໃຫ້ຮັບ​ຮູ້, ​ເປັນ​ກັງ​ວົນ, ​ແລະ ຕື່ນ​ຕົວ​ໃນ​ທຸກໆ​ດ້ານ​ຂອງ​ສັງຄົມ.

ມໍ່ໆ​ນີ້ກຸ່ມ​ນັກຮຽນ​ປີ​ທີ 9 ກຳລັງ​ເຮັດ​​ໂຄງການ​ວິ​​​ໄຈ​ກ່ຽວ​ກັບປະ​ເທດ​ລາວ ​ແລະ ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ບົດ​ນຳ​ສະ​ເໜີ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ແມ່ນ​ກ່ຽວ​ກັບ​ວຽກ​ງານ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃນ​ດ້ານ​ການ​ສຶກສາ ​ແລະ ພາກ​ປະ​ຊາ​ສັງຄົມ. ​ແນວ​ຄວາມ​ຄິດ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ໄດ້​ຮຽນ​ຮູ້​ໄດ້​​ເປັນ​ແຮງ​ບັນດານ​ໃຈ​ໃຫ້​ພວກ​​ເຂົາ​ຢາກ​ຊອກ​ຮູ້​ເພີ້​ມຕື່ມ, ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ເຂົ້າ​ໃຈ​ວ່າພວກ​ເຂົາ​ພິ​ເສດ​ແນວ​ໃດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຮ່ອງ​ກົງ ທີ່​ປະ​ເທດ​ອື່ນໆ ກຳລັງດີ້ນຮົນ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ໄດ້ສິ່ງ ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ສິ່ງ​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ມີ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ນີ້, ​ແລະ ພວກ​ເຂົາ​ກຳລັງ​ວາງ​ແຜນ​​ເຮັດ​ໂຄງການ​ເພີ້​ມຕື່ມ​ເພື່ອ​ເປັນ​ການຕິດຕາມ. ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ເດີນທາງ​​ໄປ​ປ​ະ​ເທດ​ລາວ​ໃນ​ລະດູ​ໃບ​​ໄມ້​ຫຼົ່ນ​ນີ້ ​ແລະ ​ໄດ້​ອອກ​ແບບ​ໂຄງການ “ການ​ອອກ​ແບບ​ເພື່ອ​ການ​ປ່ຽນ​ແປງ” (Design for Change) ​​ເພື່ອ​​ເປັນ​ກິດຈະກຳ​ຫຼັງ​ເລີກ​ຮຽນ​ໃນ​ໂຮງຮຽນ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ​ແລະ ພວກ​ເຂົາ​ຍັງ​ຈະ​ພາກັນ​ສ້າງ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ ​ແລະ ລະດົມ​ທຶນ​ສຳລັບ​ UXO ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ຈາກ​ລູກ​ລະ​ເບີດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ລາວ. ຂ້ອຍ​ຫວັງ​ວ່າ​ມັນ​ຈະ​ຊ່ວຍ​​ໃຫ້​ເຈົ້າຈະ​ຮູ້ສຶກອຸ່ນ​ໃຈ ວ່າ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ຄົງ​ສືບ​ຕໍ່​​ເປັນ​ແຮງ​ບັນດານ​ໃຈ​ໃຫ້​ກັບ​ພວກ​ເຮົາ ​ແລະ ​ແນວ​ຄວາມ​ຄິດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ມີ​ຄວາມ​ໝາຍ​ຫຼາຍ ​ແລະ ​ເປັນ​ແນວທາງ​ສຳລັບ​ຄົນ​ຮຸ່ນ​ໃໝ່​ໃນ​ການ​ໃຊ້​ຊີວິດ​ປະຈຳ​ວັນ ​ແລະ ການ​ເຮັດ​ວຽກ, ທີ່ຢູ່​ເໜືອ​ຂອບ​ເຂດຊາຍ​ແດນ​ປະ​ເທດ​ລາວ.

ຂ້ອຍ​ລໍຖ້າ​ມື້ທີ່​ຈະ​ໄດ້​ລົມ​ກັບ​ເຈົ້າ​ກ່ຽວ​ກັບ​​ແຜນ​ເຫຼົ່າ​ນີ້​​ໃນມໍ່ໆ, ​ເພື່ອ​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ວ່າ​ໄວ​ໜຸ່ມ​ໄດ້​ເຮັດ​ຫຍັງ​ແດ່​ທີ່​ເປັນ​ຜົນ​ມາ​ຈາກ​ແຮງ​ບັນດານ​ໃຈ​ຈາກຂອງ​ເຈົ້າ ​ແລະ ຢາກ​ຈະ​ສົນທະນາ​ນຳ​ເຈົ້າ​ກ່ຽວ​ກັບ​ໂຄງການ​ທີ່​ໜ້າ​ຕື່ນ​ເຕັ້ນ​ອື່ນໆ ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ວາງ​ແຜນ​ໄວ້.

​ເບັນ ​ເອັດ​ເວີ​ດ (Ben Edwards)

ການຝ່າຝຶນພັນທະສາກົນ

ICJ-Legal Memorandum on SBລັດຖ​ະບານ​ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ຍັງ​ໄດ້​ປະຕິ​ເສດ​ຕໍ່​ສາ​ທາ​ລະນະ ​ໂດຍ​ບໍ່​ຍອມຮັບ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ຈາກ​ຜູ້​ຊ່ຽວຊານ​ຕ່າງປະ​ເທດ​​ເພື່ອ​ນຳ​ໃຊ້​ເຕັກນິກ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ພາບ​ຈາກ​ກ້ອງ​ວົງ​ຈອນ​ປິດ​ທີ່​ບັນທຶກ​ນາ​ທີ​ທີ່​ສົມບັດ ສົມ​ພອນ “ຫາຍ​ຕົວ​ໄປ” ​ໃຫ້​ຈະ​ແຈ້ງ​ຂື້ນ, ນອກຈາກ​ຂໍ້​ເທັດ​ຈິງ​ທີ່​ວ່າ​ໄດ້​ມີ​ການ​ຍອມຮັບ​ກ່ອນ​ໜ້າ​ນີ້​ວ່າ​ຂາດ​ເຕັກນິກ​ທີ່​ຈະ​​ເຮັດ​ໃຫ້​ພາບ​ບັນທຶກ​ຈາກ​ກ້ອງ​ວົງ​ຈອນ​ປິດ​ແຈ້ງ​ຂື້ນ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ສາມາດ​ລະບຸບຸກຄົນ ​ແລະ ລົດ​ທີ່​ປາກົດ​ໃຫ້​ເຫັນ​ໃນ​ນັ້ນ​ຊັດ​ເຈນ. ການ​ປະຕິ​ເສດ​ດັ່ງກ່າວ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ແຫ່ງ​ ສປປ ລາວ ​ໃນ​ການ​ໃຫ້ການ​ຮ່ວມ​ມື​ກັບ​ຜູ້​ຊ່ຽວຊານ​​ໃນການ​ວິ​ເຄາະ​ຫຼັກ​ຖານ ອາດ​ຈະ​ຖືກ​ຕີ​ຄວາມ​ວ່າ​ເປັນ​ການຝ່າ​ຝືນ​ພັນທະກໍລະນີ​ພາຍ​ໃຕ້ ICCPR, CAT ​ແລະ ມາດຖານຂອງ​ອະນຸ​ສັນຍາ ​ແລະ ຖະ​ແຫຼ​ງການ.

ຄະນະ​ກຳມະການ​ນັກ​ນິຕິສາດ​ສາກົນ (International Commission of Jurists) ​ໃນ “Legal Memorandum on the case of Sombath Somphone.” ຂ່າວ​ທີ່​ກ່ຽວຂ້ອງ​ສາມາດ​ເບິ່ງ​ໄດ້​ຢູ່​ບ່ອນ​ນີ້.

ແດ່ ສົມບັດ… ຈາກ ບຣິດເຈັດ ຊີ

​ເຖິງ​ສົມບັດ,

ຈົດໝາຍ​ນີ້​ຂ້ອຍ​ຮ່າງ​ຂື້ນ​ຫຼາຍ​ຄັ້ງ​ໃນຄວາມ​ຄິດ​ຂອງ​ຂ້ອຍ. ມັນ​ເປັນ​ຈົດໝາຍ​ທີ່​ຂຽນ​ຍາກ, ຂ້ອຍ​ຢາກ​ບອກ​ເຈົ້າ​ດ້ວຍ​ໂຕຂ້ອຍ​ເອງ​ຖ້າ​ເປັນ​ໄປ​ໄດ້. ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຈື່​ ວ່າ​ເຮົາ​ພົບ​ກັນ​ຄັ້ງ​ທຳ​ອິດ​ຕອນ​ໃດ,​​ ​ແຕ່​ຂ້ອຍ​ຈື່​ວ່າ​ເຮົາ​ນັ່ງ​ກິນ​ກາ​ເຟນຳ​ກັນ​ຫຼາຍ​ເທື່ອ​ຢູ່​ລະບຽງ​​ແຄມ​ທະ​ເລຢູ່​ທີ່​ພັກຂອງ​ຊຸຍ​ມິ​ງທີ່​​ເມືອງດິລີ (Dili) ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ບ່ອນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ແລກປ່ຽນ​ພູມ​ປັນຍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຟັງ​. ​ເຈົ້າ​ເລົ່າ​ໃຫ້​ຟັງ​ກ່ຽວ​ກັບສູ​ນປາ​ແດກ (PADETC) ​ແລະ ວຽກ​ງານ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຮັດ​ຜ່ານ​ມາ. ຮອຍ​ຍິ້ມທີ່​ສະຫງົບ​​ ​- ​​​ແບບຄລາສິກ ສົມບັດ​ໃນ​ມາດ​​ສຸຂຸມ- ສື່​ໃຫ້​ເຫັນ​ເຖິງ​ຄວາມ​ອ່ອນ​ໂຍນ​ ​ແຕ່​ເຕັມ​ປ່ຽມ​ດ້ວຍຄວາມ​​ໜັກ​ແໜ້ນ​​ຂອງ​ເຈົ້າ​ທີ່​ມີ​ຕໍ່​ມຸມ​ມອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຊີວິດ. ​ຕອນ​ນັ້ນລົມ​ຈາກ​ທະ​ເລ​ໄດ້​ພັດ​​ເອົາຊາຍ​ມາ​ຕິດ​ຢູ່​ປາກ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ ຈື່​ໄດ້ວ່າ​ຕອນ​ນັ້ນເຈົ້າກຳລັງ​ນັ່ງ​ຮ່າງ​ແນວ​ຄິດ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຄວາມສຸກ: ຫຼັງຄາ​ຂອງ​ຄວາFour Pillarsມສຸກ​ຕ້ອງ​ຢູ່​ເທິງ​ເສົາ​ຂອງ​ຈິດ​ໃຈ, ​ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ, ​ແລະ ສິ່ງ​ແວດ​ລ້ອມ ​ໂດຍ​ມີ​ພື້ນຖານ​ສະ​ໜັບສະ​ໜູນ​​​ແມ່ນ​ການ​ສຶກສາ, ​ແນວ​ຄິດ​ນີ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ໄດ້​ອຸທິດ​ຊີວິດ​ທີ່​ເຫຼືອ​ໃຫ້​ກັບ​ເພື່ອ​ນຮ່ວມ​ຊາດ​ລາວ​ຂອງ​ເຈົ້າ ​ເຊິ່ງ​ເຈົ້າກໍ​ໄດ້​ຮັບ​ໂອກາດ​ນັ້ນ. ​ເຈົ້າ​ເປັນຄົນ​ຂອງ​ແຜ່ນດິນ. ສິ່ງ​​ເຫຼົ່າ​ນີ້ ຊາວຕິ​ມໍ (Timorese) ສາມາດ​ຮັບ​ຮູ້​ໄດ້ທຸ​ກຄັ້ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ມາ​ຢາມ​ພວກ​ເຮົາ​ທີ່​ດິລີ (Dili). ຂ້ອຍ​ເປັນ​ລູກສິດ​ທີ່​​ໄດ້​ຮັບ​ສິດທິ​ພິ​​ເສດ ​ໂຊກ​ດີ​ທີ່​ຂ້ອຍ​ເປັນ​ຄົນ​ເປີດ​ຫູ ​​ແລະ ​ເປີດ​ໃຈ, ຂອບ​ໃຈ​ທີ່​ສຸດ.

ຫຼັງ​ຈາກ​ນັ້ນ ຂ້ອຍ​ໄດ້​​ເດີ​ນທາງ​ໄປ​ຢູ່​ປະ​ເທດ​ລາວ​ໜຶ່ງ​ເດືອນ ​ເພື່ອ​ສ້າງ​ສື່​ກ່ຽວ​ກັບ​ວຽກ​ງານ​ຂອງ​ສູນ​ປາ​ແດກ (PADETC) ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ໂອກາດ​ທີ່​ຂ້ອຍ​ໄດ້​​ເຂົ້າ​ໃຈ​ກ່ຽວ​ກັບປັດ​ສະຍາ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ເລິກ​ເຊິ່ງຂື້ນ. ​ເລື່ອງ​ພູມ​ປັນຍາ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ສົ່ງ​ເສີມ​​​​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່​ຈະ​ຊ່ວຍ​ໃຫ້​ຊຸມ​ຊົນໜຶ່ງໆ ພັດທະນາ​ຕົນ​ເອງ​ໄປ​ສູ່​ຄວາມ​ຍືນ​ຍົງ. ຂ້ອຍ​​ເຫັນ​ໃບ​ໜ້າຍີ້ມ​ແຍ້ມ​ເຈົ້າ​ແຈ່ມ​ໃສ​ຢ່າງ​ພາກພູມ​ໃຈ​​ໃນ​ຕອນ​ທີ່​ເຈົ້າ​ແນະນຳ​​ໃຫ້​ຮູ້ຈັກ​ກັບພະນັກງານ​ຄົນ​ຮຸ້ນ​ໃໝ່ ​ແລະ ອາສາ​ສະໝັກ​ໄວ​ໜຸ່ມ​ຂອງ​ເຈົ້າ. ພວກ​ເຂົາ​ແມ່ນ​ບັນດາ​ບຸກຄົນ​ທີ່​ເຈົ້າມີ​ຄວາມ​ຫວັງ​ວ່າ​ຈະ​ສາມາດ​ເຮັດ​ໃຫ້​ປະ​ເທດ​ລາວ​ເປັນ​ບ່ອນ​ທີ່​ໜ້າ​ຢູ່​ຫຼາຍ​ຂື້ນ.

​ແຕ່​ວ່າ​ມັນ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ໄປ​ຕາມ​ທີ່​ເວົ້າ​ໄວ້​ສະ​ເໝີ​ໄປ. ຢູ່​ເຮືອນ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຂ້ອຍ​ເຄີຍ​ນັ່ງ​ຢູ່​ໂອນ​ຊາ​ເກົ່າໆ ​ແລະ​ຫັນ​ໜ້າ​ໄປ​ຫາ​ແມ່​ນ້ຳຂອງ ພ້ອມ​ທັງ​ເບິ່ງ​​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ກຳລັງ​ຫວ່ານ​ແຫ​ຈັບ​ປາ​ຢູ່​ທ່າມກາງ​ແສງ​ອາທິດ​ກຳລັງ​ຕົກ​ດິນ, ​ເຈົ້າ​​ເລົ່າ​ເຖິງ​ນ້ອງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເຄີຍ​ລ້ຽງດູ ​ແລະ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ມາ. ​ເຈົ້າ​ເລົ່າ​ເຖິງຊີວິດ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຕອນ​ຢູ່ອີສ​ເວສ​ເຊັນ​ເຕີ (East West Centre) ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ບ່ອນທີ່​ຂ້ອຍ​ເອງ ຄັ້ງ​ໜຶ່ງກໍ​ເຄີຍ​ໄປ​ຮຽນ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ຄື​ກັນ. ຢູ່​ສະ​ຖານ​ທີ່​ດັ່ງກ່າວ ​ທີ່​ເຈົ້າ​ໄດ້​ພົບ​ກັບ​ຊຸ​ຍມິ​ງ ​ແລະ ຕົກ​ຫຼຸມ​ຮັກ​ກັບ​ລາວ. ​ເມື່ອ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ​ທີ່​ພວກ​ເຈົ້າ​ທັງ​ສອງ​ຢູ່​ນຳ​ກັນ ຂ້ອຍ​ມັກ​ຈະ​ເວົ້າ​ຢອກ​ເລື່ອງ​ຜົມຫງອກຂອງ​ພວກ​ເຈົ້າທັງ​ສອງ ​ແລະ ຢອກ​ກັນ​ໄປ​ມາ ​ແລະ ຊຸຍ​ມິ​ງສະ​ແດງ​ອອກ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຮັກ​​. ​ຕອນ​ທີ່​ລູກ​ຊາຍ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ພົບ​ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າ​ສອງ​ຄົນ​ຢູ່​ທີ່ສວນ​ລາບຣາດໍ​ (Labrador Park) ທີ່​ສິງກະ​ໂປ, ລາວ​ເອີ້ນ​ເຈົ້າ​ວ່າ “ລຸງ ຊົມ​ບັດ (Uncle Zombat)” ​ແລະ ​ເມຍ​ຂອງ​ເຈົ້າ “ປ້າ​ວໍ​ເຕີ (auntie Water).” ພວກ​ເຮົາ ​ຕົບ​ທ້າຍ​ການ​ທ່ຽວ​ຂອງ​ເຮົາ​ດ້ວຍ​ກະ​ແລ້​ມ ທີ່​ເປັນ​ນ້ຳ​ແຂັງ​ແຫ້ງ​ນຸ້ມໆ​ແຕ່​ມີ​ສີສັນ ​ແລະ ພວກ​ເຮົາ​ກໍ​ສັນຍາ​ວ່າ​ຈະ​ມາ​ພົບ​ກັນ​ອີກ. ຄຳ​ສັນຍາ​ນັ້ນ​ຍັງ​ຄົງ​ຢູ່. ພວກ​ເຂົາ​ອະທິຖານ​ວ່າ​ລຸງ​ຊົມ​ບັດ (Zombat) ຈະ​ກັບ​ມາ​ບ້ານ ​ປ້າ​ວໍ​ເຕີ​ຈະ​ບໍ່​ໄດ້​ຮ້ອງ​ໄຫ້​ອີກ​ຕໍ່​ໄປ. ພວກ​ເຮົາ​ຮັກ​ເຈົ້າ, ສົມບັດ.

ດ້ວຍ​ຄວາມ​ນັບຖື​ຢ່າງ​ສູງ,

ບຣິດ​ເຈດ, ນໍ​ແມນ & ​ເວລ (Bridgette, Norman & Val)

 

ລາວເປັນຜູ້ຟັງທີ່ດີ…

Castan Centreລາວ​ເປັນຍັງ​ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ເຄົາ​ນົບ​ຖື​ເປັນ​ຢ່າງ​ສູງ​ຕໍ່​ວິຖີ​ຊີວິດ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ ​ແລະ ພູມ​ປັນຍາ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ. ລາວ​ເຊື່ອມາຕະຫຼອດ​ວ່າ​​ເຮົາບໍ່​ສາມາດ​​ເອົາ​ຕົວ​ລອດ​ໄດ້​ໃນ​​ເລື່ອງ​ການ​​ປູກຝັງຖ້າ​ເຮົາ​ບໍ່​ວ່າ​ຈະ​ລົງມື​ເຮັດ​ແນວ​ໃດ.

ເຊິ່ງ​ແຕກ​ຕ່າງ​ຈາກຜູ້​ຊ່ຽວຊານ​ດ້ານ​ກະ​ສິກຳ​ຫຼາຍໆ​ຄົນ​​ໃນ​ປັດ​ຈຸ​ບັນ​ທີ່ມັກ​ຈະ​ຍ່າງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຫາ​ປະ​ເທດ​ກຳລັງ​ພັດທະນາ ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ວ່າ ‘​ເຮົາ​ສາມາດ​ສອນ​ເຈົ້າວ່າ​ຄວນ​ຈະ​ເຮັດ​ແນວ​​ໃດ.’​

ສົມບັດ​ ບໍ່​ເຄີຍ​ເຮັດ​ແນວ​ນັ້ນ. ທຸກໆ​ຄັ້ງ​ລາວ​ພະຍາຍາມ​ຮຽນ​ຮູ້ ​ແລະ ຮັບຟັງ​ກ່ອນ, ​ແລະ ມັນ​ກໍ​ເປັນ​ແນວທາງ​ການ​ເຮັດ​ວຽກ​ຂອງ​ລາວ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ໃດ​ມາ​ ​ໃນ​ການ​ເຮັດ​ວຽກ​ກັບ​ຄົນ​ອື່ນ. ລາວ​ບໍ່​ເວົ້າ​ຫຼາຍ, ​​ລາວ​ຟັງ​ກ່ອນ.

ນາງ ອຶງ ຊຸຍ​ມິ​ງ, ກ່າວ​ໃນ ງານ​ຄາ​ສຕານ: ການ​ບັງຄັບ​ໃຫ້ຫາ​ຍສາບ​ສູນ​ໃນ​ອາຊີ: ກໍລະນີ ສົມບັດ​ສົມ​ພອນ (Castan Event: Enforced Disappearances in Asia: the case of Sombath Somphone), ​​ຈັດ​ຂື້ນ​ທີ່ມະຫາວິທະຍາ​ໄລ​ໂມ​ນາຊ, ​ເມ​ວບອນ, ອົດ​ສະ​ຕາ​ລີ ​ໃນ​ວັນ​ທີ 6 ມີນາ 2014

ແມ່ຍິງ 2 ຄົນເປີດເຜີຍບາດແຜ ທີ່ບໍ່ເຄີຍດີຂື້ນ, ບໍ່ເຄີຍຫາຍໄປ

The Philippine Inquirer: 20 ກໍລະກົດ 2014

​ໂດຍ ທາຣາ ຄຸຍ​ສມັນ​ໂດ (Tarra Quismundo)

620x413x20_2women.jpg.pagespeed.ic.kbRhDgxs_O
ສອງບຸກຄົນທີ່ຕົກໃນສະພາບດຽວກັນ ອິດິຕາ ເບີໂກສ ( Edita Burgos) ແລະ ອຶງ ຊຸຍມິງ (Ng Shui Meng) ໄດ້ພົບກັນໃນກອງປະຊຸມລະດັບໂລກກ່ຽວກັບການບັງຄັບໃຫ້ສູນຫາຍ. ໂຈອານ ບອນດອກ (JOAN BONDOC)

​ພວກ​ເຂົາ​ແມ່ນ​ຫົວ​ໃຈສອງ​ດວງ​ທີ່​ສ່ວນໜຶ່ຫາຍ​ໄປ ​​ແລະ​ຖືກ​ນຳ​ມາ​​ໂຮມ​​ເຂົ້າກັນ​ໂດຍ​ມີ​ເປົ້າ​ໝາຍ​ອັນດຽວ​ກັນ​ກໍ​ຄືວ່າ: ມື້​ໃດ​ມື້ໜຶ່ງຈະບໍ່​ມີ​ແມ່, ບໍ່​ມີ​ພັນ​ລະ​ຍາ, ບໍ່​ມີ​ໝູ່ ​ຫຼື ສະມາຊິກ​ຄອບຄົວຜູ້​ໃດ​ໄດ້​ສຳຜັດ​ກັບ​ເຫດການ​ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ພວກ​ເຂົາ ກໍ​ຄື​ຄ​ວາ​ມບໍ່​ແນ່ນອນ​ ​ແລະ “ທຸກ​ທໍລະມານ” ກັບ​ການ​ສູນ​ເສຍ​ຄົນ​ຮັກ​​ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ຕ້ອງ​ທົນຕໍ່​ໄປ​ເລື້ອຍໆ

ອີ​ດິຕາ ​ເບີ​ໂກສ (Edita Burgos),​ ຜູ້​ເປັນ​ແມ່​ຂອງໂຈ​ນາສ ​ເບີ​ໂກສ (Jonas Burgos)​ ນັກ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ທີ່​ຫາຍ​ຕົວ​ໄປ ​ ​ແລະ ອຶງ ຊຸຍ​ມິ​ງ (Ng Shuimeng) ຊາວ​ສິງກະ​ໂປ ຜູ້​ເປັນ​ພັນ​ລະ​ຍາ ສົມບັດ ສົມ​ພອນ ​ນັກ​ພັດທະນາ​ຄົນ​ລາວ, ນັກ​ເສດຖະສາດ ​ແລະ ຜູ້​​ໄດ້ຮັບ​ລາງວັນຣາມອນ​ແມັກ​ໄຊ​ໄຊ. ​ແມ່​ຍິງທັງ​ສອງ​ໄດ້​ພົບ​ກັນ​​ເປັນ​ຄັ້ງ​ທຳ​ອິດ​​ເມື່ອ​ວັນ​ພະຫັດ​ທີ່​ກຸງ​ມະນີ​ລາ ​ແລະ ບັງ​ເອີນ​​ເປັນ​​ເພື່ອ​ນຮ່ວມ​ຫ້ອງ​ກັນ​​ໃນ​ລະຫວ່າງ​ກອງ​ປະຊຸມ 4 ມື້​ເຊິ່ງມີ​ເປົ້າ​ໝາຍ​ເພື່ອ​ຮຽກຮ້ອງ​ໃຫ້​ມີ​ການ​​​​ໃຫ້ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອແກ່ຄອບ​ຄົວ​ທີ່​ຜູ້​ສູນຫາຍ​ໃນ​ລະດັບ​ໂລກ

​ໃນ​ຂະ​ນະນີ້ ​ເບິ່ງ​ຄື​ວ່າ​ຢູ່​ຈຸດ​ສູງ​ທີ່​ສຸດ, ​ໂຊກ​ຊະຕາ​ໄດ້​ພາ​ໃຫ້​​ແມ່​ຍິງ​ສອງ​ຄົນ​ນີ້​ມາ​ພົບ​ພໍ້ກັນ ​ເຊິ່ງ​ຕ່າງ​ຄົນກໍມີ​ພາລະກິດ​ຊີວິດ​ກໍ​ຄື ການຊອກ​ຫາ​ຄົນ​ທີ່​ຫາຍ​ໄປ,​ ສ້າງ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຄອບຄົວ​ທີ່​​ສູນເສຍ​ພວກ​ເຂົາ​ໄປ, ​ແລະ​ຮຽກຮ້ອງ​ໃຫ້​ມີ​ການ​ດຳ​ເນີນ​ການ​ທົ່ວ​ໂລກ​​ເພື່ອ​ຕໍ່ຕ້ານ​ການ​ບັງຄັບ​​ໃຫ້​ສູນຫາຍ.

“ພວກ​​ເຮົາ​ໄດ້​​ຖືກຈັດ​ສັນ​ໃຫ້​ໄດ້​ພົບ​ກັນ. ຂ້ອຍ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ວ່າ​ມັນ​ແມ່ນ​ຄວາມ​ບັງ​ເອີນ ຫຼື ​ໂດຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຕັ້ງ​ໃຈ. ຂ້ອຍ​ເຊື່ອ​ວ່າ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​​ແມ່ນ​ພົມລິຂິດ. ພ​ະ​ເຈົ້າ​ສົ່ງ​​ເຈົ້າ​ມາ​ນີ້​ຍ້ອນ​ວ່າມີ​ບາງ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ສາມາ​ດ​ເຮັດ​ໄດ້ ​ແລະ ມີ​ບາງຢ່າງ​ດີໆ ຈະ​​ເປັນ​ຜົນ​ອອກ​ມາ​ຈາກ​ສິ່ງ​ໆ ນັ້ນ. ນີ້​ແມ່ນ​ມຸມ​ມອງ​ຂອງ​ຂ້ອຍ​ກ່ຽວ​ກັບ​ເລື່ອງ​ນີ້,” ​ເບີ​ໂກສ ​ໄດ້​ບອກ​ກ່າວກັບ​ຜູ້​ສອບ​ຖາມ

ທັງ​ສອງ​​ໄດ້​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ກອງ​ປະຊຸມ​ລະດັບ​ຊາດ​ກ່ຽວ​ກັບ ການ​ໃຫ້​ຄວາມ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ດ້ານຈິດ​ສັງຄົມ​​ໃຫ້​ກັບ​ຄ​ອບຄົວ​ຜູ້​ສູນ​ຫາຍ ​ແລະ ງານ​ດັ່ງກ່າວ​ໄດ້​ຈັດ​ຂື້ນ​ທີ່​ກຸງ​ມະນີ​ລາ ​ໂດຍສະຫະພັນ​ອາຊີ​ຕໍ່ຕ້ານ​ການ​ຫາຍ​ສູນຫາຍ​ໂດຍ​ບໍ່​ສະໝັກ​ໃຈ (the Asian Federation Against Involuntary Disappearances) ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ສະຫະພັນ​ກຸ່ມ​ສິດທິ​ມະນຸດ​​ໃນ​ລະດັບ​ພາກ​ພື້ນ​ທີ່​ກໍ່​ຕັ້ງ​ຂື້ນ​​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຟິລິບ​ປິນ ປີ 1998.

“ຂ້ອຍໄດ້​ຍິນ​ກ່ຽວ​ກັບ​ເຫດການ​ດັ່ງກ່າວ ​ແລະ ກໍ​ໄດ້​ສວດ​ມົນ​ພາວະນາ​ໃຫ້​ລາວ… ​ເມື່ອຂ້ອຍ​ເຂົ້າ​ມາ​ໃນ​ຫ້ອງ​ນີ້, ຂ້ອຍ​ເຫັນລາວ​​ເປັນ​ຄົນ​ທີ່​ສະຫງ່າ​ງາມ​ຫຼາຍ. ຂ້ອຍ​ແນະນຳຊື່​ຕົນ​ເອງ ​ແລະ ກໍ​ເຫັນ​ຊື່​ຂອງ​ລາວ, ​ແລ້ວ ກໍ​ບອກລາວ​ວ່າ, ‘ຂ້ອຍ​ຂໍ​ໂທດ ຂ້ອຍ​​ເຫັນ​ເຈົ້າ​ທຳ​ອິດ ຂ້ອຍ​ຈື່​​ເຈົ້າບໍ່​ໄດ້,'” ​ເບີ​ໂກສກ່າວ​ໄວ້, ​ເລົ່າຄືນ​ມື້​ທີ່​ພົບ​ກັບ​ຊຸຍ​ມິ​ງ​ໃນມື້ທຳ​ອິດ​ຂອງ​ກອງ​ປະຊຸມ, ​ຕອນ​ເຊົ້າ​ວັນ​ພະຫັດ ທີ່ ​ໂຮງ​ແຮມ ​ເບ​ວິວ, ກຸງ​ມະນີ​ລາ.

ພວກ​ເຂົາທັງ​ສອງ​ໄດ້​ພັກ​ຢູ່​ຫ້ອງ​ດຽວ​ກັນ​ເປັນ​ເວລາ 4 ມື້.

Continue reading “ແມ່ຍິງ 2 ຄົນເປີດເຜີຍບາດແຜ ທີ່ບໍ່ເຄີຍດີຂື້ນ, ບໍ່ເຄີຍຫາຍໄປ”

ຢຸດການບັງຄັບໃຫ້ສູນຫາຍ, ພັນລະຍາ ຂອງຜູ້ໄດ້ຮັບລາງວັນຣາມອນ ແມັກໄຊໄຊໄດ້ກ່າວໄວ້

The Manila Post: 17 ກໍລະກົດ 2014

​ໂດຍ: ​​​ໄຈ​ມີ ອາ. ພິລາ​ພິລ (Jaime R. Pilapil)

ຊຸຍມິ​ງ ອຶງ,​ ພັນ​ລະ​ຍາ​ຂອງ ສົມບັດ ສົມ​ພອນ ​ຜູ້​ໄດ້​ຮັບ​ລາງວັນຣາມອນ​ແມັກ​ໄຊ​ໄຊ (Ramon Magsaysay)​ທີ່​​ຫາຍ​ຕົວ​ໄປ​ໃນ​ລາວ, ​​ໄດ້​ຮຽກຮ້ອງ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ​ອອກ​ມາ​ດຳ​ເນີນ​ການ​ເພື່ອ​​ແກ້​ໄຂ​ບັນຫາ​ການ​ຫາຍ​ຕົວ​​ໄປ​ ທີ່​ປະ​ເທດ​ຟິລິບ​ປິນ.

ຊຸຍ​ມິ​ງ ​ເປັນ​ແຂກ​ຮັບ​ເຊີນ​ເພື່ອ​ກ່າວ​ໃນ​ງານ ປະຊຸມ​ຄັ້ງ​ທີ 3 ກ່ຽວ​ກັບ ການ​ໃຫ້​ຄວາມ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ດ້ານຈິດ​ສັງຄົມ​ໃນ​ການ​ຊອກ​ຫາ​ຄວາມ​ຈິງ ​ແລະຄວາມ​ເປັນ​ທຳ​ໃຫ້​ກັບ​ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ຂອງ​ການ​ບັງຄັບ​ໃຫ້​ສູນຫາຍ, ການ​ທໍລະ​ມານ ​ແລະ ການ​ຖືກ​ດຳ​ເນີນ​ການນອກ​ລະບົບ​ກົດໝາຍ (Third Conference on Psychosocial Support Disappearances, Torture and Extra-judicial Execution) ທີ່​ໂຮງ​ແຮມ ​ເບ​ວິວພາກ​ (Bayview Park Hotel) ​ໃນ ກຸງ​ມະນີ​ລາ.

ຈັດ​ໂດຍ ສະຫະພັນ​ອາຊີ​ຕໍ່ຕ້ານ​ການ​ຫາຍຕົວ​ໂດຍ​ບໍ່​ສະໝັກ​ໃຈ (AFAD)​, ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ​ຂອງ​ຜູ້​ທີ່​ສູນຫາຍ ​ເຊິ່ງ​ໃນ​ນັ້ນ​ມີ ທ່ານ​ນາງ ອິດິທາ ​ເບີ​ໂກ​ສ (Edita Burgos) ​ທີ່​ໄດ້​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ງານ​ດັ່ງກ່າວ​ເຊັ່ນ​ກັນ. ​ເບີ​ໂກສ ​​ເປັນ​ແມ່​ຂອງ ​ໂຈ​ນາສ (Jonas) ທີ່​ຖືກ​ບັງຄັບ​ຕົວ​ໄປ​ໂດຍ​ໜ່ວຍງານທະຫານ​ໃນ​ວັນ​ທີ 28 ​ເມສາ 2007. ​ຈົນ​ຮອດ​ທຸກ​ມື້​ນີ້​ຍັງ​ບໍ່​ພົບ​ຕົວ​ໂຈ​ນາສ​ອີກ​ເລີຍ.

ຕັ້ງ​ແຕ່​ກົດ​​ໄອ​ຍະ​ການ​​ເສິກ​ໃນ​ປີ 1972 ​ໄດ້​ມີ​ລາຍ​ງານ​ໂຕ​ເລກ​ວ່າ​ມີ​ຜູ້​ສູນຫາຍ​ຈຳນວນ​ກວ່າ 2,000 ຄົນ, ຈຳນວນ​ຫຼາຍ​ກວ່າ 1,000 ຄົນ​ຖືກ​ກະທຳ​ໂຫດຮ້າຍ​ທາລຸນ ​ແລະ ຫຼາຍ​ຮ້ອຍ​ຄົນ​ທີ່​ຖືກ​ຂ້າ ​ເຊິ່ງ​ໃນ​ນັ້ນ​ກໍ​ລວມທັງ ການ​ສັງຫານ​ໝູ່ມາ​ກິນດາ​ເນົາ (Maguindanao) ​ໃນ​ເດືອນ​ພະຈິກ ປີ 2009.

ສົມບັດ ​ເປັນ​ຜູ້​ທີ່​ມີ​ບົດບາດ​​ເປັນ​ຜູ້ນຳພາໃນພາກ​ປະຊາ​ສັງຄົມ ​ເຊິ່ງ​ໄດ້​ຮັບ​ລາ​ງວັນ ຣາມອນ​ແມັກ​ໄຊ​ໄຊ ສາຂາ ຜູ້ນຳ​ຊຸມ​ຊົນ​ດີ​ເດັ່ນ ​ໃນ​ປີ 2005. ​ໃນ​ວັນ​ທີ 15 ທັນ​ວາ ປີ 2012, ​ໃນ​ພາບ​ບັນທຶກກ້ອງ​ວົງ​ຈອນ​ປິດ​ປາກົດ​ໃຫ້​ເຫັນ​ວ່າຕຳຫຼວດ​ລາວ​ໄດ້​ຢຸດ​ລົດ​ລາວ ​ແລະ ​ລາວ​ໄດ້​ຖືກ​ເອົາ​ຕົວ​ໄປ. ຫຼັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ກໍ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ພົບ​ເຫັນ​ລາວ​ອີກ​ເລີຍ.

ຊຸຍ​ມິ​ງ ​ແລະ ຜູ້​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ກອງ​ປະຊຸມ​ໄດ້​ຮຽກຮ້ອງ​​ໃຫ້​ລັດຖະບານ​ລາວ​ດຳ​ເນີນ​ການ​ສືບສວນ​ສອບ​ສວນ​ຢ່າງ​ຈິງ​ຈັງ ​ແລະ ​ເຮັດ​ທຸກ​ວິທີ​ທາງ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ໝັ້ນ​ໃຈ​ວ່າ​ສົມບັດ​ຈະ​ໄດ້​ກັບ​ມາ​ຫາ​ຄອບຄົວ​ຢ່າງ​ປອດ​ໄພ.

Continue reading “ຢຸດການບັງຄັບໃຫ້ສູນຫາຍ, ພັນລະຍາ ຂອງຜູ້ໄດ້ຮັບລາງວັນຣາມອນ ແມັກໄຊໄຊໄດ້ກ່າວໄວ້”

ພວກເຮົາຕ້ອງການຄຳຕອບ, ຄວາມຈິງ, ແລະ ຄວາມເປັນທຳ

afad-logoສະຫະພັນ​ອາຊີ​ຕໍ່ຕ້ານ​ການ​ຫາຍຕົວ​ໂດຍ​ບໍ່​ສະໝັກ​ໃຈ (AFAD)​ ​ກຳ​ລັງ​ຈັດກອງ ປະຊຸມ​ຄັ້ງ​ທີ 3 ກ່ຽວ​ກັບ ການ​ໃຫ້​ຄວາມ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ດ້ານຈິດ​ສັງຄົມ​ໃນ​ການ​ຊອກ​ຫາ​ຄວາມ​ຈິງ ​ແລະຄວາມ​ເປັນ​ທຳ​ໃຫ້​ກັບ​ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ຂອງ​ການ​ບັງຄັບ​ໃຫ້​ສູນຫາຍ, ການ​ທໍລະ​ມານ ​ແລະ ການ​ຖືກ​ດຳ​ເນີນ​ການນອກ​ລະບົບ​ກົດໝາຍ​ ​ທີ່​ກຸງມະນີ​ລາ ​ໃນ​ລະຫວ່າງ​ວັນ​ທີ 17-20.

ຊຸຍ​ມິ​ງ​​ໃຫ້​ຂໍ້​ຄິດ​ເຫັນ​​ໃນຊ່ວງ​ຕອນ​​ເຊົ້າຂອງ​ມື້​ທຳ​ອິດ, ​ບາງ​ຕອນ​ກ່າວ​ໄວ້ດັ່ງ​ນີ້:

 ເຫດຜົນ​ທີ່​ວ່າ​ເປັນ​ຫຍັງ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງມາ​ຢູ່​ກັບ​ພວກ​ທ່ານ​ໃນ​ມື້​ນີ້ ​​ກໍຍ້ອນ​ວ່າ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຍັງ​ຄົງ​ມີ​ຄວາມ​ຫວັງລາງໆ​ວ່າ​ຈະ​ສາມາດ​ຊອກ​ຫາຕົວສົມບັດ ​ແລະ ​ເອົາ​ລາວ​ກັບ​ມາ​ໄດ້. ​ແຕ່​ວ່າ ນອກຈາກ​ຄວາມ​ຈິງ​ທີ່​ວ່າຄວາມ​ຫວັງລາງໆນີ້​ເຮັດ​ໃຫ້​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ສູ້​ຊົນ​ຕໍ່ ​ແລະ ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ລຸກ​ອອກ​ຈາກ​ບ່ອນ​ນອນ​ໃນ​ແຕ່​ລະ​ມື້ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຮູ້ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າການ​ທີ່ຜູ້​ກະທຳ​ຜິດ​ໄດ້​ຮັບການ​ຍົກ​ເວັ້ນຈາກ​ການ​ລົງ​ໂທດ ​ແລະ ​ບໍ່ມີ​ຄວາມ​ຍຸດຕິ​ທຳ​ ​ແລະ ​ລະບົບ ​ແລະ ​ໂຄງ​ສ້າງ​ທີ່ລ້ວນປົກ​ປ້ອງ​ພວກ​ເຂົາ ພວກ​ເຂົາກໍ​ຈະ​ບໍ່ມີ​ທາງ​ສົນ​ໃຈ​ວ່າ​ພວກ​ເຮົາ​ຈະມີ​ຊີວິດ​ຢູ່ ​ຫຼື ​ບໍ່. ພວກ​ເຂົາ​ຈະ​ຮູ້ສຶກ​ຍິນ​ດີທີ່​ເຫັນ​ພວກ​ເຮົາ​ ຜູ້​ທີ່ຕົກ​ເປັນ​ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ ຢູ່​ຢ່າງມິດ​ງຽບ​ແລ້ວ​ຖອຍຫ່າງອອກ​ໄປ ​ແລະ ນີ້​ກໍ​ເປັນ​ເຫດຜົນ​ທີ່​ວ່າ​ຍ້ອນ​ຫຍັງ​ພວກ​ເຮົາ ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ ​ແລະ ສະມາຊິກ​ຄອບຄົວ​ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ຈຶ່ງ​ບໍ່​ສາມາດ​ຢູ່​ງຽບໆ ​ແລະ​​​ ​ກໍຖອຍ​ອອກໄປຊື່ໆ. ພວກ​ເຮົາ​ຕ້ອງການ​ຄຳ​ຕອບ, ພວກ​ເຮົາ​ຕ້ອງການ​ຄວາມ​ຈິງ, ​ແລະ ພວກ​ເຮົາ​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ມີ​ຄວາມ​ຍຸດຕິ​ທຳ

SM-AFAD ບລອກສົດ ​ແລະ ຂໍ້​ມູນ​ລາຍ​ລະອຽດ​ເພີ້​ມຕື່ມ​ກ່ຽວ​ກັບ​ກອງ​ປະຊຸມ​ສາມາດ​ເບິ່ງ​ໄດ້​ຢູ່​ບ່ອນ​ນີ.